Po ostatniej rundzie świat zwalnia. Szatnia, prysznic, rozmowa bez pośpiechu. I kawa — nie jako nagroda, tylko jako domknięcie.

Nie musi być specjalna. Ma być wspólna. Albo cicha. Ważne, że kończy trening inaczej niż telefon.

W JITZ. lubimy takie małe rzeczy. Budują społeczność mocniej niż kolejne ogłoszenie.